در اولین شماره خبرنامه فناوری و صنعت چوب و مبلمان شهرستان پردیس میخوانیم:
"پدر صنعت چوب و مبلمان شهرستان پردیس؛ بیش از نیمقرن عشق، ایمان و ماندگاری"
مصاحبه اختصاصی خبرنامه با پدر و پیر صنعت چوب و مبلمان کشور
"از «مبل ماه» تا برندهای مختلف ؛ روایت مردی که "چوب" را به "صنعت" تبدیل کرد"
در دنیای چوب و مبلمان ایران، نامی وجود دارد که شنیدنش بوی تاریخ، اصالت و تلاش میدهد؛ "استاد علیرضا اقتداری"، مردی که بیش از هفت دهه از عمر خود را در خدمت صنعت چوب و مبلمان کشور گذرانده است. او نخستین فردی است که در شهرستان پردیس، مجوز رسمی فعالیت و بهرهبرداری از مصنوعات چوبی را از وزارت صنایع و معادن وقت دریافت کرد؛ افتخاری که مسیر صنعتیسازی این حرفه را هموار ساخت.
استاد اقتداری، متولد سال ۱۳۲۰، از چهاردهسالگی قدم در مسیر کار و تلاش گذاشت. نوجوانی بود که در خیابان فردوسی تهران، در کارگاه نجاری استاد حسین اسماعیلی و آقای راج شاگردی میکرد. همانجا بود که به گفته خودش، "بوی چوب" ؛ شد "بوی زندگیاش". مدتی بعد، در کنار استاد رضا اصفهانی کار آموخت و با دستانی هنرمند و نگاهی پرشور، نخستین گامهای حرفهای خود را برداشت.
سالها بعد، کار و تلاش او را از خیابان فردوسی تا خیابان عینالدوله، مرکز کارگاههای نجاری تهران، کشاند. در کنار استادان بزرگی همچون ابوالفضل گریلی و مرتضی دهقان، تجربه آموخت و رفتهرفته صاحبکارگاه خود شد. نخستین کارگاه مستقل او در همان محله بود؛ مغازهای کوچک که از استاد اسماعیل دراز اجاره کرده بود و با عشق و جسارت، تابلوی «مبل ماه» را بر سردرش نصب کرد.
استاد اقتداری در ادامه مسیر خود، با استادان بزرگ دیگری همچون احمد و اکبر صبوری همکاری کرد و با آنان در طراحی و ساخت مبلمان آن زمان، در نمایشگاههای تهران حضور یافت. اما روح جستوجوگر او آرام نگرفت. پس از چند سال فعالیت در خیابان شهباز و پارک خیام، سرانجام تصمیم گرفت کارگاه بزرگتری در منطقهای آرامتر ، در شهر بومهن تأسیس کند.
در دههی پنجاه، او یکی از نخستین کارگاههای صنعتی مبلمان را در شرق تهران پایهگذاری کرد؛ کارگاهی که با دستگاه پرس چوب، نیروی انسانی چندملیتی ( از ایران، هند و بنگلادش )، و روحیهای خستگیناپذیر اداره میشد. در همان سالها، نخستین نمایشگاه مبلمان منطقه بومهن و رودهن را راهاندازی کرد ؛ رویدادی که نقطهی آغاز تحولی بزرگ در صنعت چوب شرق استان تهران شد.
با آغاز جنگ تحمیلی، استاد اقتداری بهرغم مسئولیتهای کاری، داوطلبانه به جبهه رفت و سه ماه به عنوان راننده آمبولانس در خطوط مقدم خدمت کرد. او میگوید:
«کار، عبادت است؛ اما وقتی وطن صدایمان کرد، باید اول دِینمان را ادا میکردیم.»
پس از بازگشت از جبهه، فعالیت تولیدی خود را با قدرت ادامه داد. کارگاه او ترکیبی بود از نجاری، رنگکاری، و فروش مستقیم مبلمان. مجموعهای کامل که در آن، همهچیز از چوب خام تا محصول نهایی درون خود مجموعه انجام میشد.
در گذر زمان، از دل صنایع اقتداری، برندها و مجموعههای متعددی زاده شدند که هر یک امروز بهصورت مستقل در شهرستان پردیس و سایر شهرهای بزرگ کشور فعالیت دارند. این مجموعه ها شامل صبا ، صبا استار ، سام اکسون ، سام اکسون مایا و نوتاش ، مجموعهای که اکنون بیش از ده هزار مترمربع فضای نمایشگاهی در پردیس، بومهن، کمرد و جاجرود را به خود اختصاص داده است.
اما شاید یکی از زیباترین وجوه تفکر استاد اقتداری، احترام او به گذشته و تاریخ صنعت چوب باشد. با وجود ورود دستگاهها و فناوریهای نو، او هنوز برخی از ماشینآلاتی را که بیش از نیمقرن پیش خریداری کرده، در خط تولید نگه داشته است. با لبخند میگوید:
«این دستگاهها فقط آهن نیستند؛ شاهد تاریخاند. باید برای نسل بعد بمانند تا بدانند راه صنعت با سختی، نظم و عشق ساخته شد.»
امروز، پدر صنعت چوب شهرستان پردیس همچنان در میان دستگاهها و کارگرانش حضور دارد. با آرامش و دقت، بر کار نظارت میکند و به جوانان یاد میدهد که "چوب را باید با دل شناخت، نه فقط با متر و اره."
استاد علیرضا اقتداری، نامی که در حافظه صنعت چوب شهرستان پردیس و ایران حک شده، تجسمی از ایمان، پشتکار و اصالت است. روایت او نه فقط تاریخ یک صنعت، بلکه سرگذشت مردی است که چوب را از نجاری سنتی به جایگاه صنعتی و جهانی رساند.
یادداشت تحریریه :
در روزگاری که صنعت چوب و مبلمان کشور با چالشهای گوناگون روبهروست، نام استاد علیرضا اقتداری همچون نشانی از ثبات، ایمان و عشق به کار، بر تارک این صنعت میدرخشد. او تنها یک پیشکسوت نیست؛ روایت زندهای از تاریخ شکلگیری و بالندگی صنف درودگران و مبلمان ایران است.
"روابط عمومی اتحادیه درودگران و مبلسازان شهرستان پردیس"
